Belgische herdershond / Mechelse Herder

Belgische herdershond / Mechelse Herder

Zoals bij veel typen herdershonden komt ook bij de Mechelse herdershond heupdysplasie en elleboogdysplasie voor. Heupdysplasie komt bij dit ras veel minder vaak voor dan bij de Duitse herdershond (5 procent tegenover 21 procent), maar nog steeds krijgt gemiddeld één op de twintig Mechelaars deze pijnlijke gewrichtsaandoening. Pijnstillende behandelingen en hersteloperaties hiervoor zijn kostbaar, ook omdat het een vrij grote hond betreft. Epilepsie en aandoeningen van de wervelkolom komen ook af en toe voor bij dit ras. De aandoeningen manifesteren zich vaak al op jonge leeftijd, en de hond kan er zijn hele leven last van hebben.

Geschiedenis

Belgische herders waren tot het eind van de negentiende eeuw alleen bekend als werkhonden van boeren en schaapherders. Ze werden niet gezien als een ras. Eind negentiende eeuw veranderde dat. In 1891 werd in Brussel door de dierenarts Prof. Dr. Reul de Club du Chien de Berger Belge (‘Belgische Herdershonden Club’) opgericht. Er werden in eerste instantie drie varianten erkend: de langharige, de ruwharige en de kortharige Belgische herder. Sindsdien zijn er diverse kenmerken en varianten toegevoegd en geschrapt. Op 8 mei 1892 werd in Kuregem (een wijk in de gemeente Anderlecht) de eerste tentoonstelling voor Belgische herders gehouden. In dat jaar werd de eerste rasstandaard opgesteld.

Oorspronkelijk werd de Belgische herdershond gebruikt voor het hoeden van schaapskudden. Toen er steeds minder schapen waren, werd hij ingezet voor andere taken, zoals waken, verdedigen, speuren. Hij werd een veelzijdige gebruikshond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden Belgische herders gebruikt als wachters en boodschappers. Sindsdien zijn ze steeds populairder geworden als huisdier.

Eind jaren vijftig van de twintigste eeuw werden er definitief vier varianten erkend. De Mechelse herder – vernoemd naar de stad Mechelen – werd een apart ras, naast de groenendaeler, de Laekense herder en de Tervuerense herder. Ze verschillen van elkaar in kleur en vachtsoort, en vinden hun oorsprong in verschillende regio’s van België.

Nota bene: Mechelse herdershonden worden vaak ingezet als politiehond. Door een verkeerde opvoeding of training kunnen het zeer gevaarlijke honden worden!

Aantal bij dit ras bekende erfelijke aandoeningen
8
Risico

Beduidend risico op erfelijke aandoeningen
DNA-testen beschikbaar

Geen

In de (vak)literatuur worden nog meer erfelijke aandoeningen genoemd. Vaak bestaat hiervoor weinig bewijs of komt de aandoening in Nederland zelden voor, dan wel is het ongerief nihil. Deze aandoeningen worden hier voor de volledigheid wel getoond, maar krijgen een score nul.

Degeneratieve lumbosacrale stenose (vernauwing van het wervelkanaal) (2) Jones JC et al., 2000
LICG, 2016
Elleboogdysplasie - grote hond (aandoening elleboog) (3) Baller L et al., 2012
IDID
Orthopedic Foundation for Animals, 2014, ED
Epilepsie (4) Baller L et al., 2012
LICG, 2011
LICG, 2016
Professionals Fokkerij, 2011
Familiaire nieraandoening (vroeg verslechterende nieren) (1) IDID
Hemangioom (goedaardige bloedvatkanker) (2) LICG, 2016
Peterson MR et al., 2000
Heupdysplasie - grote hond (ontwikkelingsstoornis heup) (5) Baller L et al., 2012
Boer L, 2010
LICG, 2016
Orthopedic Foundation for Animals, 2014, HD
Professionals Fokkerij, 2011
Immuungemedieerde artritis (gewrichtsontsteking) (1) LICG, 2016
Spondylose (vergroeiing tussenwervels) (1) Kranenburg HJC et al., 2011
Deel deze pagina

Oh nee, een pop-up!

Geloof ons, wij houden er ook niet van.
Maar als zelfstandige stichting zijn we volledig afhankelijk van particuliere donaties.

Miljoenen dieren hebben jouw hulp nodig.

Ja, ik help de dieren

Nee, bedankt (ik ben al donateur)