Stop pijn en dwang in de paardensport!

10383 mensen hebben getekend!

10383

Veel paardenliefhebbers volgen een evenement zoals Jumping Amsterdam vol belangstelling. In de paardensport wordt er van de paarden een enorme prestatie gevraagd. De paarden worden hierbij vergeleken met topatleten, die de beste verzorging zouden krijgen die er mogelijk is. Toch blijkt uit onderzoek dat de paardensport niet zonder leed gepaard gaat. Dwangmiddelen zoals een bit tasten het dierenwelzijn ernstig aan.

Al duizenden jaren wordt er om een paard te berijden, gebruik gemaakt van het bit. Het bit is een stang of band in de mond van het paard, met daaraan teugels om sturing te geven. Bij paardrijden draait bijna alles om het dier te laten gehoorzamen.

Met een bit rijden is zo genormaliseerd dat pijnsignalen door het gebruik van een bit vaak niet worden opgepikt. Dit terwijl er alternatieven zijn om een paard zonder bit te berijden, waarbij het dier een hoop stress, pijn en verwondingen bespaart blijft.

Het bit als dwangmiddel leidt tot dierenleed

De gevoelige paardenmond is anatomisch niet gemaakt om een bit te dragen. Om het bit passend in de mond te krijgen, worden er zelfs kiezen getrokken en tanden geveild. Het dragen van een bit leidt tot stress en extreem veel slikken, kwijlen, schudden met het hoofd, en ander afwijkend gedrag waaruit is af te leiden dat het paard last heeft van het bit.

Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 83 procent van de onderzochte sportpaarden een of meerdere verwondingen heeft in of om de mond als gevolg van het bit. Op wedstrijden leidt dit soms zelfs tot bloedende monden. Een ruiter kan hierop gediskwalificeerd worden tijdens een wedstrijd, maar een paard heeft al pijn voordat de mond bloed.

Dier&Recht strijdt voor een beter dierenwelzijn, waarbij er zonder pijn en dwangmiddelen met de paarden wordt omgegaan. Over het gebruik van bitten is geen wetgeving. Op wedstrijden van hoog niveau is het zelfs verplicht om bitten te gebruiken, zo ook tijdens Jumping Amsterdam.

Teken de petitie!

Omdat het dragen van een bit een onacceptabele aantasting van het welzijn is, pleit Dier&Recht voor een verbod op het gebruik van dit dwangmiddel. Bitloos rijden moet de norm worden. Help jij mee zodat de paarden niet meer de mond wordt gesnoerd? Teken nu de petitie!

In de media

| Paard&Sport | De Kwestie - misleiding
| Animalstoday.nl | Structureel paardenleed bij Jumping Amsterdam
| nieuweoogst.nl | Dier&Recht wil ban op bit en zweep
| Quote.nl | Dierenactivisten jagen op paardensport
| levendehave.nl | Dier&Recht wil verbod op bit bij paarden
| Het Parool | Welzijn paarden altijd op eerste plaats (print)

Ja, ik teken tegen dwangmiddelen in de paardensport!

Ik vind het onacceptabel dat paarden onder dwang tot het uiterste gedreven worden voor de sport. Ik strijd voor een pijnloos leven voor deze dieren!

Lees hier de volledige tekst

Petitietekst wetgeving paardenhouderij 

Aan minister Carola Schouten,

Ik maak me grote zorgen over de situatie van paarden die op een onnatuurlijke manier gehuisvest zijn. Veel paarden staan dagenlang afgezonderd in stallen, en zijn daardoor eenzaam en gestrest. Ook paarden in particulier bezit die ‘s zomers buiten staan, zijn regelmatig eenzaam: bijna 20 procent van deze paarden lijdt aan een vorm van eenzaamheid.

Structureel leed als gevolg van het isoleren van paarden

Paarden zijn kuddedieren die op basis van hun instinct dringend behoefte hebben aan sociaal contact. Uitsluitend naar andere paarden kijken zonder ze aan te kunnen raken, is niet voldoende om aan deze behoefte te voldoen. Elkaar kunnen besnuffelen en krabbelen, samen ruwvoer kunnen eten: het zijn basisvoorwaarden voor het welzijn van ieder paard. Dit betekent dat paarden de mogelijkheid van fysiek contact moeten hebben tijdens het loslopen, en dat ze elkaar moeten kunnen zien tijdens het ruwvoer eten in de stal.

Huidige aanpak werkt niet

De huidige wetgeving is onvoldoende specifiek om paardenwelzijn te garanderen. Zowel de dierenpolitie als de NVWA grijpen niet in als paarden langdurig afgezonderd zijn. Het dierenleed dat hieruit voortkomt, is enorm en structureel. De huisvesting van paarden móét wettelijk geregeld worden zodat er gehandhaafd kan worden.

De huidige aanpak van informeren en aanmoedigen werkt niet. Al sinds 2011 worden hiertoe acties gevoerd, en nog steeds staan veruit de meeste paarden in afzondering.

Bovendien zijn lang niet alle paardeneigenaren verbonden aan een belangenorganisatie die hen kan informeren. De enige manier om alle paardeneigenaren tot het aanhouden van minimale huisvestingsnormen te bewegen, is door middel van wetgeving.

Paarden zijn wezens met gevoel en ze hebben, óók in de Nederlandse wet, een eigen waarde los van hun nut voor de mens. Ze moeten door de wet beschermd worden tegen omstandigheden die hen hinderen in het uiten van hun natuurlijke gedrag. We willen wetgeving waarin ten minste aandacht is voor het faciliteren van fysiek contact en vrije beweging.

Mijn oproep

Als minister van landbouw hebt u de paarden onder uw hoede. Ze hebben uw zorg nodig, laat ze niet nog langer in eenzaamheid verkommeren! We vragen u om te zorgen voor minimale wetgeving, waarin is opgenomen:

  • dat alle paarden in een stabiele kudde opgroeien, zodat ze de juiste sociale vaardigheden opdoen;
  • dat alle paarden iedere dag minstens vier uur vrij bewegen in de buitenlucht (loslopend), mét soortgenoten, op een terrein dat groot genoeg is om een sprintje te trekken en om elkaar uit de weg te gaan;
  • dat er voor dekhengsten en voor paarden die niet sociaal zijn of medische klachten hebben, een persoonlijk stappenplan wordt opgesteld ten behoeve van hun resocialisatie, waarbij het uiteindelijke doel is dat ze in staat zijn om dagelijks minstens vier uur in vrijheid fysiek contact te hebben met soortgenoten;
  • dat daarbij duidelijk vastgelegd wordt dat dagelijks fysiek contact een noodzakelijke ethologische behoefte is, en dat uitsluitend snuffel- of zichtcontact onvoldoende is op de lange termijn;
  • dat het verboden is om een paard in volledige afzondering of in een volledig gesloten box te houden.

Dergelijke wetgeving stelt de NVWA en de dierenpolitie in staat te handhaven op de primaire, natuurlijke behoeften van paarden. Het stellen van minimumnormen is noodzakelijk!

Ik roep u op om dringend actie te ondernemen.

 

Hoogachtend,

Voor- en achternaam (worden automatisch ingevuld)

Varkens in Nood gaat zorgvuldig om met je persoonsgegevens, wij verstrekken deze niet aan derden. Wanneer je je telefoonnummer hebt ingevuld, kan het zijn dat we je telefonisch benaderen met de vraag ons verder te steunen. Als je dit niet op prijs stelt, stuur ons dan een e-mail op info@varkensinnood.nl.

  • Kim Kuijten (1 uur 52 minuten)
  • Boukje Tijhuis (2 uur 7 minuten)
  • Anoniem (2 uur 26 minuten)
  • Monique Cremer (2 uur 26 minuten)
  • Anoniem (3 uur 56 minuten)
Deel deze campagne

Oh nee, een pop-up!

Geloof ons, wij houden er ook niet van.
Maar als zelfstandige stichting zijn we volledig afhankelijk van particuliere donaties.

Miljoenen dieren hebben jouw hulp nodig.

Ja, ik help de dieren

Nee, bedankt (ik ben al donateur)