Epilepsie
Ernst
ernstig
Categorie
zenuwstelsel
Behandelbaarheid
matig behandelbaar
Symptomen
abnormaal gedrag, bewustzijnsverlies, coördinatieproblemen, depressie, desoriëntatie, epileptische aanvallen, ernstig ongemak, hyperactiviteit, neurologische afwijkingen, sloomheid, spierkrampen, stuipaanvallen, verwardheid
Beschrijving
Epilepsie vindt plaats als gevolg van abrupte, tijdelijke verstoringen van de elektrische activiteit van de hersencellen. Hierdoor ontstaan toevallen of epileptische aanvallen, wat zich kenmerkt als aanvalsgewijs en herhaaldelijk optreden van abnormaal gedrag. Dit abnormaal gedrag is vaak een vermindering of afwezigheid van het bewustzijn en het optreden van spierkrampen. De ernst en duur van zo’n aanval kunnen zeer verschillen per aanval, per hond en per ras.
Epilepsie wordt onderverdeeld in een primaire (erfelijke) en een secundaire (door toedoen van onderliggende oorzaak) vorm. Primaire epilepsie, oftewel genetische of erfelijke epilepsie, vormt een groot probleem bij hondenrassen. De eerste aanval treedt vaak tussen 6 maanden en 5 jarige leeftijd op. Epilepsie komt voor in alle hondenrassen, bij bepaalde hondenrassen vaker dan bij andere. Bij ernstige gevallen van epilepsie kan euthanasie noodzakelijk worden geacht.
Diagnose
Om de diagnose van primaire (erfelijke) epilepsie te stellen, dient naast een lichamelijk onderzoek en uitgebreid onderzoek van het zenuwstelsel, ook bloedonderzoek en een MRI-scan of CT-scan te worden uitgevoerd om andere oorzaken van c.q. secundaire epilepsie uit te sluiten.
Bij sommige rassen is een specifieke vorm van epilepsie bekend, genaamd Lafora disease of ziekte van Lafora. Voor deze rassen is er een DNA-test beschikbaar waarmee dragers en lijders kunnen worden opgespoord; niet alle vormen van erfelijke epilepsie kunnen met de DNA-test worden opgespoord.
Behandeling
De behandeling bestaat uit het toedienen van vrij kostbare medicatie om het optreden van epileptische aanvallen te voorkomen, want de oorzaak van primaire epilepsie kan niet worden weggenomen. Ondanks de medicatie kunnen epileptische aanvallen zich blijven voordoen en in frequentie of duur toenemen. De medicatie dient dan aangepast te worden, maar het is niet altijd eenvoudig om de juiste dosering te vinden. Soms lukt het helemaal niet om de juiste dosering van de medicatie te vinden, waardoor de hond epileptische aanvallen blijft houden en moet worden ingeslapen.
