Veelgestelde vragen RashondenWijzer

De RashondenWijzer geeft een duidelijk overzicht van erfelijke aandoeningen per ras. Je ziet welke gezondheidsrisico’s vaak voorkomen en waar je op moet letten als je een hond wilt aanschaffen. Zo helpen we je om een verantwoorde keuze te maken.

De informatie in de RashondenWijzer is gebaseerd op wetenschappelijke literatuur en gegevens van de faculteit Diergeneeskunde van Universiteit Utrecht. Bij elk hondenras vind je onderaan de pagina een overzicht van de bronnen die we hebben gebruikt. Zo kun je altijd zelf terugzien waar de informatie vandaan komt.

Op basis van wetenschappelijk onderzoek en ervaringen van dierenartsen en specialisten maken we een schatting van de kans op een erfelijke aandoening. Soms zijn precieze percentages niet bekend, maar is het wel duidelijk dat een aandoening regelmatig voorkomt. In dat geval geven we aan dat het risico verhoogd is.

Ja. De meeste erfelijke aandoeningen komen wereldwijd voor bij dezelfde rassen. Dat komt doordat overal ongeveer dezelfde rasstandaarden worden gebruikt. De RashondenWijzer maakt daarom gebruik van zowel Nederlandse als internationale onderzoeken.

Hoe vaak een aandoening precies voorkomt, kan per land iets verschillen. Dat geldt vooral voor aandoeningen die door inteelt ontstaan. De belangrijkste risico’s en problemen zijn echter in alle landen vergelijkbaar.

Heb je aanvullingen, opmerkingen of recente informatie over een ras? Laat het ons vooral weten. We bekijken alle inzendingen en nemen bruikbare informatie mee bij het updaten van de RashondenWijzer.

Een rashond is een hond die gefokt is volgens een vaste rasstandaard. Daardoor lijken honden binnen hetzelfde ras sterk op elkaar in gedrag, uiterlijk en andere erfelijke eigenschappen. Door jarenlang te selecteren op bepaalde uiterlijke kenmerken zien veel rassen er tegenwoordig heel anders uit dan hun vroege voorouders.

Er zijn rashonden met en zonder stamboom. Honden zonder stamboom worden ook wel ‘look-alikes’ genoemd. Bij beide groepen komen dezelfde erfelijke aandoeningen voor. Een stamboom is een afstammingsbewijs en zegt alleen iets over de herkomst van de hond. Het is geen garantie voor een goede gezondheid. Door veel verwantschap binnen een ras komt inteelt regelmatig voor, waardoor veel rashonden een grotere kans op erfelijke aandoeningen hebben.

Een erfelijke aandoening is een ziekte of afwijking die van ouder op pup kan worden doorgegeven. De oorzaak ligt in het erfelijk materiaal (de genen).

Bij honden komt een erfelijke aandoening vaker voor wanneer er veel verwantschap binnen een ras is of wanneer er vooral is gefokt op uiterlijke kenmerken, zoals een korte snuit of een lange rug. Daardoor kunnen problemen generatie op generatie worden doorgegeven.

Sommige erfelijke aandoeningen zijn al vanaf jonge leeftijd zichtbaar, terwijl andere pas later tot uiting komen. Eigenaren herkennen klachten niet altijd, omdat ze mild kunnen beginnen of als ‘typisch voor het ras’ worden gezien. Een hond kan ook drager zijn van een aandoening zonder zelf klachten te hebben, maar deze wel aan zijn nakomelingen doorgeven.

Schadelijke uiterlijke kenmerken zijn uiterlijke kenmerken waar bewust op wordt gefokt, maar die voor de hond zelf ongezond of pijnlijk zijn.

Voorbeelden zijn:

• een te korte snuit waardoor een hond moeilijk kan ademen
• een te lange rug die rugklachten of hernia’s geeft
• een te klein lijf waardoor organen niet genoeg ruimte hebben

Honden met dit soort kenmerken kunnen levenslang klachten houden. De RashondenWijzer laat zien bij welke rassen deze risico’s voorkomen, zodat je beter kunt inschatten waar je op moet letten.

Veel rashonden hebben gezondheidsproblemen doordat ze gefokt worden op uiterlijke kenmerken die niet goed zijn voor hun welzijn. Denk aan een te korte snuit, een te lange rug of te klein lijf. Ook inteelt speelt vaak een rol: als er binnen een ras weinig variatie is, worden erfelijke aandoeningen sneller doorgegeven.

Niet elke hond krijgt dezelfde problemen, maar binnen sommige rassen komen bepaalde aandoeningen veel vaker voor. De RashondenWijzer laat zien welke risico’s dat zijn, zodat je weet waar klachten vandaan kunnen komen en waar je op kunt letten.

Een hoog risico betekent dat veel honden binnen het ras gezondheidsproblemen krijgen. Dat wil niet zeggen dat iedere hond ziek is, maar de kans op klachten is wél aanzienlijk hoger dan bij gezondere rassen.

Voor toekomstige baasjes raden we aan om rassen met een hoog risico te vermijden. Zo voorkom je veel leed en hoge medische kosten.

Kruisingen hebben over het algemeen minder vaak erfelijke aandoeningen, doordat er minder inteelt voorkomt. Hierdoor zijn veel kruisingen gemiddeld gezonder en leven ze vaak langer dan rashonden met ernstige erfelijke risico’s.

Dat betekent niet dat elke kruising automatisch gezond is. Ook bij kruisingen is het belangrijk dat de ouderdieren gezond zijn en er niet wordt gefokt op schadelijke uiterlijke kenmerken. Maar de kans op erfelijke ziekten is bij kruisingen kleiner dan bij rashonden.

De meest diervriendelijke keuze is een hond uit het asiel. Er zitten veel honden op een nieuw baasje te wachten. Kijk bijvoorbeeld op ikzoekbaas.nl of dierenasiels.com.

Kies je liever een pup uit een nestje? Dan is een kruising vaak de gezondste keuze. Door minder inteelt komen erfelijke aandoeningen bij kruisingen minder vaak voor.

Wil je toch een rashond? Wees je ervan bewust dat rashonden zonder stamboom (‘look-alikes’) vaak dezelfde erfelijke aandoeningen hebben als rashonden mét een stamboom. Gebruik de RashondenWijzer om te zien met welke aandoeningen het ras van jouw voorkeur te maken kan hebben. Vraag de fokker altijd naar de gezondheid van de ouderdieren, welke testen zijn gedaan en wat de uitslagen zijn.

Vraag ook naar de inentingen en herkomstpapieren van de pups. Sommige malafide handelaren halen pups uit het buitenland zonder goede controle op gezondheid en welzijn. Net als broodfokkers richten zij zich alleen op winst. De omstandigheden zijn slecht: de honden leven vaak in vieze hokken en krijgen nauwelijks medische zorg.

Lees meer tips voor de aanschaf van een hond.

Broodfokkers en malafide hondenhandelaren richten zich vooral op winst. Het welzijn van de honden speelt nauwelijks een rol. De omstandigheden van de honden zijn vaak slecht: ze leven in vieze hokken, krijgen weinig medische zorg en de moederhonden krijgen veel te veel nestjes.

Let op de volgende signalen:

• Je mag de moederhond niet zien
• Er zijn meerdere nestjes tegelijk
• De fokker stelt weinig vragen aan jou
• De pups zijn te jong of niet goed verzorgd
• Er ontbreken herkomstpapieren of inentingsboekjes
• Je moet de pup op een parkeerplaats of vreemde locatie ophalen

Krijg je een onprettig gevoel of klopt er iets niet? Koop de pup dan niet. Zo voorkom je veel leed én draag je niet bij aan deze malafide handel.

Dat is heel vervelend om te ontdekken. In ons juridisch advies lees je wat je rechten zijn richting de fokker en welke stappen je kunt zetten.

Een ziektekostenverzekering kan handig zijn als je onverwachte hoge dierenartskosten wilt voorkomen. Het is verstandig om een verzekering af te sluiten zolang je hond nog jong en gezond is. Sommige verzekeraars nemen oudere honden niet meer aan, of sluiten bestaande aandoeningen uit.

Houd er rekening mee dat verzekeraars soms geen vergoeding geven voor erfelijke aandoeningen of rasgebonden problemen. Lees daarom de polisvoorwaarden goed door en vergelijk verschillende verzekeraars voordat je een keuze maakt.