Elleboogdysplasie (ED) bij middelgrote hond

Elleboogdysplasie (ED) is een verzamelnaam voor verschillende gewrichtsstoornissen aan de elleboog als gevolg van drukverschillen in de elleboog. De vier verschillende vormen zijn: los processus coronoïdeus (LPC), osteochondritis dissecans (OCD), los processus anconeus (LPA) en elleboogincongruentie. Alle aandoeningen leiden tot schade aan het ellebooggewricht met artrose. Elleboogdysplasie leidt tot kreupelheid, wat zich gedurende de ontwikkeling van de hond uit. Meestal is de aandoening al rond een leeftijd van zes tot twaalf maanden zichtbaar, maar het kan zich ook pas op latere leeftijd openbaren ten gevolge van de steeds erger wordende artrose.

Deze aandoening komt bij veel verschillende hondenrassen voor, echter zorgt het vooral bij de grote hondenrassen (vanwege verhoogde belasting van de gewrichten) voor meer problemen. Hierom is er door onze dierenartsen een onderscheid gemaakt in ernst tussen elleboogdysplasie bij de grote, middelgrote en kleine hond.

De diagnose wordt gesteld op basis van de verschijnselen en bevindingen van het lichamelijk onderzoek, aangevuld met een onderzoek van het bewegingsapparaat, een röntgenfoto van de elleboog en eventueel een CT-scan.

De behandeling bestaat uit een operatie van het ellebooggewricht, waarbij afwijkend kraakbeen en losse stukjes bot worden verwijderd.