Cystinurie - nierstenen

Cystinurie is een erfelijke stofwisselingsziekte waarbij nierstenen gevormd worden. Cystine is een aminozuur dat via voeding in het bloed komt. Normaal gezien worden aminozuren die in het bloed zitten door de nieren terug gefilterd en niet via de urine uitgeplast. Aminozuren zijn immers belangrijke bouwstoffen voor eiwitten.

Bij honden met cystinurie zit er een fout in het transportsysteem waardoor cystine niet wordt terug geresorbeerd in het bloed. Cystine is slecht oplosbaar in urine en er ontstaan kristallen en stenen in de nier. Deze stenen zorgen voor schade in de nier zelf en aan de blaaswand en de plasbuis. Dit veroorzaakt weer pijn en blaasontsteking.

Deze aandoening is bij  reuen een extra groot riskant vanwege de nauwere plasbuis, waarin de cystinestenen kunnen vastlopen. Als sprake is van een obstructie, kan de hond niet meer plassen en moet direct worden ingegrepen. Gebeurt dit niet dan raakt de blaas overvol en ontstaat er snel onherstelbare nierschade.

De diagnose wordt vermoedt op basis van de verschijnselen en bevindingen van het lichamelijk onderzoek. Met een echo van de nieren en urinewegen en een uitgebreid urineonderzoek kan de diagnose definitief worden gesteld. Voor sommige rassen bestaat een DNA-test om dragers en lijders van deze aandoening op te sporen.

Bij honden met deze aandoening is het van belang de wateropname te stimuleren. Dan wordt de urine verdund en is de kans op de vorming van kristallen of stenen kleiner. Met een speciaal eiwitarm en basisch dieet kan steenvorming zoveel mogelijk voorkomen worden.

Bij obstructie, dus als de hond niet kan plassen moet er acuut ingegrepen worden om de urine-afvoer te herstellen. Grote stenen moeten operatief verwijderd worden, kleinere steentjes en kristallen kunnen via een katheter uit de blaas gespoeld worden. Een blaasontsteking dient behandeld te worden met pijnstillers en eventueel antibiotica.